Because love will survive everything

Rozdział 7

Czytając ten list miałam mieszane uczucia. Z jednej strony byłam wściekła na Biebera za to że wyjechała a z drugiej rozumiałam Victorie. Wiem że dużo przeszła.Jednak przezwyciężyła wściekłość. Odłożyłam kartke i popatrzyłam sie na chłopaka.Siedział na jej łóżku , miał schyloną głowe i ramiona mu sie trzęsły.Czyżby płakał ? Nie to nie możliwe. On nigdy nie uronił żadnej łzy a tym bardziej z powodu dziewczyny. To było dziwne i nie wiedziałam jak sie w tej sytuacji zachować. W końcu po namyśle usiadłam obok niego.
- Płaczesz ? - zapytałam
- Tak . Nie widać ? - odpowiedział zirytowany
- Nie widać wiesz.
- Jakbyś sie czuła gdybyś straciła najważniejszą osobe w twoim życiu ? - spytał
- W jakim sensie ?
- No że tej osoby byś nigdy więcej nie zobaczyła.
- Byłabym zrozpaczona.I próbowałabym ją odnaleźć za wszelką cene.
- Jasne ale ja nie mg. Wiesz kariera mi nie pozwala , wszędzie paparazzi i fanki nie mam jak wyjść z domu.
- Wiesz co ?! Wynocha . - wrzasnełam
- Że co ? a co ja niby zrobiłem ?
- Jesteś pieprzonym dupkiem myślącym tylko o swojej karierze.Mam dość tej twojej chujowej dumy która nie pozwala ci sie zbłaźnić przed kamerami.
- Ale o co ci chodzi kobieto ? - zapytał
- Powiem jedno dopóki sie nie zmienisz nie masz prawa wchodzenia do tego domu . - dopowiedziałam. Akurat w tym momencie przyszli Ryan i Chris zwabieni naszymi krzykami.
- Co sie tu dzieje ? - zapytali. Opowiedziałam im całą historie. Nie powiem że byli z tej sytuacji zadowoleni.
- I co powiecie chłopaki ? Laska sie mnie czepia bez powodu no nie ? - zapytał poruszając śmiesznie brwiami.
- Nie, Cait ma racje. Zmieniłeś sie stary i to na gorsze. Widać ważniejsza była kariera niż dziewczyna o której marzysz. - powiedział Ryan.
- wyjdź stąd . Zmień sie , inaczej stracisz nas wszystkich. - rzekł Chris. I odprowadził Biebera do drzwi.Chłopak spojrzał ostatni raz na swoich przyjaciół i wyszedł ze spuszczoną głową.

2 miesiące później.

* Victoria *

Obudziłam sie po 10.Wzięłam ciuchy i poszłam sie ogarnąć.Po wykonaniu takich czynności jak malowanie , czesanie i ubranie sie zeszłam do kuchni. Wzięłam z lodówki mleko i zalałam nim płatki. Po chwili dołączyła do mnie Alice z ciocią i wujkiem.Wspólnie usiedliśmy do stołu i zaczęliśmy jeść przy spokojnej atmosferze.
- Vic mam dla cb świetną propozycje - powiedział wujek
- Jaką ? - spytałam
- Alice mówiła że masz talent i cóż nie jest to kłamstwo bo sam słysze co wieczór jak pięknie śpiewasz.
- ee.. ale to tak dla sb śpiewam nic więcej - rzekłam speszona.
- Kochanie , nie możesz zmarnować takiego talentu jaki dostałaś od Boga. - dopowiedziała ciocia uśmiechając sie do mnie.
- Składam ci propozycje zostania gwiazdą.Masz szanse sie wybić.Za chwile pojechalibyśmy do studia i nagrałabyś tą piosenke , którą tak wczoraj zawzięcie śpiewałaś.
- No dobrze wujku , ale jak sie coś nie uda to już więcej nie chce próbować. - odpowiedziałam
- Spokojnie wszystko bd w porządku , no to zbieraj sie. Po dokończeniu śniadania wsiedliśmy do samochodu i skierowaliśmy sie do wytwórni wujka. Nie wiem czy wspominałam , ale mój wujek jest producentem i w swoim życiu wypromował wiele gwiazd takich jak Rihanna czy Bruno Mars.Po 10 min byliśmy na miejscu. Weszliśmy do budynku i skierowaliśmy sie do studia.Zobaczyłam w nim kilka rozmawiających ze sb osób.Wujek wszystkim mnie przedstawił i kazał wejść do pomieszczenia z mikrofonem.Nie miałam innego wyboru niż tylko zrobić to co powiedział.Szczerze mówiąc troche sie bałam jak to zabrzmi.Podeszłam do mikrofonu , spojrzałam wszystkim w oczy i zaczełam ( Powiedzmy że to niby ona śpiewa )śpiewać.Ta piosenka opisuje moje uczucia do Justina.Napisałam ją w momencie gdy leciałam do Paryża.Teraz chciałam te wszystkie uczucia przelać w tą piosenke.Gdy skończyłam i popatrzyłam na wujka i innych widziałam tylko ich otwarte buzie ze zdumienia.
- Pięknie , mówiłem że moja bratanica ma talent ? - wykrzyknął uszczęśliwiony wujek , a reszta jego ekipy zaczeła bić brawo.Po 3h nagrywania jeszcze kilku piosenek wróciliśmy do domu zobaczyłam w drzwiach przystojniaka ,a gdy sie odwrócił...

Tagi: Rozdział 7